Raport badawczy AQUALAB | Lipiec 2026
W tym miesiącu przyrządy AQUALAB wielokrotnie pojawiały się w tym samym eksperymencie przeprowadzanym przez różne zespoły. Weź materiał roślinny, którego nikt nie używa – skórki i nasiona owoców, niedojrzałe owoce, produkty uboczne mielenia pszenicy – wysusz go na proszek i udowodnij, że proszek ten zachowa trwałość. W czterech z pięciu cytowań z lipca to aktywność wody decyduje o tym, czy stabilizacja zakończyła się sukcesem.
W literaturze naukowej
Przekształcanie produktów ubocznych w użyteczne proszki
Brazylijscy badacze przetworzili miąższ, skórkę i nasiona genipapo na trzy oddzielne mąki za pomocą suszenia konwekcyjnego w temperaturze 70 °C, używając urządzenia AQUALAB, aby potwierdzić, że wszystkie trzy utrzymują się poniżej 0,3 aw – wartości dostatecznie niskiej, aby wykluczyć rozwój drobnoustrojów w siedmiodniowym teście higroskopijności. Mąka ze skórki, zazwyczaj wyrzucana, wykazywała najwyższą aktywność antyoksydacyjną spośród wszystkich trzech.
Drugi brazylijski zespół zoptymalizował ekstrakcję kwasu askorbinowego z zielonej aceroli za pomocą samej wody, a następnie wysuszył ekstrakt rozpyłowo z gumą arabską. Urządzenie AQUALAB zmierzyło gotowy proszek na poziomie 0,213 aw, co oznacza wartość bezpiecznie poniżej progu 0,6 dla stabilności mikrobiologicznej, bez znaczącej utraty aktywności antyoksydacyjnej w procesie suszenia. Około trzy czwarte grama pokrywa dzienne zapotrzebowanie dorosłego człowieka na witaminę C.
We Włoszech sfermentowane otręby i zarodki pszenne zostały poddane liofilizacji i użyte do zastąpienia 24% mąki pszennej w chlebie na zakwasie drożdżowym, co stanowi znacznie wyższy wskaźnik udziału niż w dotychczasowych pracach. Aktywność wody była monitorowana za pomocą AQUALAB. Bochenek na bazie zarodków okazał się znacznie suszejszy niż próby kontrolne: cząstki liofilizowane są na tyle porowate i higroskopijne, że pochłaniają wolną wodę podczas wyrabiania i zatrzymują ją w trakcie wypieku.
Prace nad suszonym rozpyłowo miąższem pequi potraktowały aktywność wody jako coś więcej niż tylko ostateczną kontrolę. Zmierzone za pomocą AQUALAB aw było jedną z modelowanych zmiennych odpowiedzi w planie czynnikowym obejmującym skład materiału ściankowego oraz temperaturę powietrza wylotowego. Wartość ta wyniosła od 0,29 do 0,34, przy czym temperatura na wylocie była głównym czynnikiem powodującym jej spadek.
Kiedy użytecznym wynikiem jest brak wyniku
Piąty artykuł opisuje sytuację odwrotną. Badacze śledzili losy sucho sfermentowanych kiełbasek zawierających probiotyki unieruchomione w prosem w ciągu 121 dni dojrzewania i przechowywania, mierząc aktywność wody za pomocą AQUALAB. Zmieniała się ona wraz z upływem czasu, a nie w zależności od zastosowanego wariantu: każda receptura wysychała w taki sam sposób.
Ten zerowy wynik sprawia, że reszta badania staje się czytelna. Ponieważ suszenie było jednolite, niższą oksydację lipidów w preparatach z prosem można przypisać związkom fenolowym prosa, a nie temu, że jedna partia wyschła po prostu mocniej od innej. Aktywność wody wykonuje w tym artykule najmniej widoczną, a zarazem jedną z najważniejszych prac.
Raport badawczy AQUALAB to coroczne (miesięczne) podsumowanie istotnych cytowań, wzmianek i odniesień technicznych z udziałem instrumentów AQUALAB i nauki o aktywności wody.
Zauważyłeś coś, co pominięciśmy? Prześlij nam to zgłoszenie, aby uwzględnić je w przyszłym wydaniu.
Zapisz się do newslettera
Studia przypadków, webinaria i artykuły, które Cię zaciekawią.
Otrzymuj najnowsze materiały regularnie!